Accept the things you cannot change!
Waarschijnlijk heb ik een nieuwe schub te pakken…
Sinds maandag 11 mei ’26 tinteld mijn linkerhand. Vandaag is het vrijdag 15 mei ’26 en heb ik er nog steeds last van. Ook als ik in bed lig. In deze week is het niet beter geworden, of minder geworden.
Sinds 30 augustus’23 gebruik ik geen MS remmers meer. Wel heb ik met de neuroloog afgesproken dat als er nieuwe klachten zijn ik aan de ‘bel’ trek. Dat heb ik vandaag gedaan. En nu is het afwachten 🤔
Vorige week woensdag heb ik weer Tysabri gehad 😉 Diezelfde woensdag kregen mijn buren de sleutels voor hun nieuwe huis, want ze hadden een ander huis gekocht. En gingen verhuizen. Onverwachts ging me dat niet in m’n koude kleren zitten 🙁 Tuurlijk toen de buuf vertelde dat hun huis verkocht was baalde ik in eerste instantie, want ja je moet altijd maar afwachten wie er naast je komt wonen. Maar dat heb ik positief om kunnen zetten 😉
Na de Tysabri ben ik met Valys (taxi) weer naar huis gegaan. Even uitleggen (Normaal ga ik (heen en terug) op de fiets naar het station, daar pak ik de trein en op Amsterdam Sloterdijk de metro. Vanaf de metro is het nog 7 minuten lopen naar de VU) Als ik Tysabri krijg dan reist Kees ♥ altijd met me mee terug naar huis en maakt dan het eten klaar zodat ik rustig aan kan doen. Kees was die avond niet thuis want hij had een uitje van zijn werk. Dat is de reden voor mij geweest om met de taxi te gaan 😉
Toen ik thuis kwam was het huis van de buren al helemaal leeg. En toen Kees na het uitje van zijn werk thuis kwam hebben we het even over onze dag gehad en toen moest ik zo ontzettend huilen 🙁 omdat onze buren zijn verhuisd?! Dat heb ik nog nooit gehad. Uiteindelijk heb ik me daar onbewust zo druk om gemaakt dat ik de klachten van mijn laatste schub (ook wel sjoep of aanval genoemd) weer even terug kwamen 🙁
Toen besefte ik me, dat ik me voor mijn eigen gezondheid, ‘moet’ proberen om me niet al te druk te maken om dingen die veranderen in het (mijn) leven.
Dingen waar ik geen vat op heb, en wat ik niet kan veranderen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan 😉 Maar ik doe mijn best 😉
Gister was mijn laatste Pret/prut kuur dag 😀
Toen ik richting de ingang van de VU liep kwam ik buiten, mijn neuroloog tegen. We liepen samen op naar de ingang. Hij vroeg aan mij of het mijn 2e dag was van de kuur. Ik vertelde hem dat het gelukkig de laatste dag was. Nog even over de medicatie gehad waar ik mee ga beginnen. Hij vroeg of ik er goed over nagedacht had. Ik zei: JA en dat ik erachter sta.
Eigenlijk wordt je (in de VU dan, weet niet of het in ieder ziekenhuis zo is?) 6 weken na de kuur gebeld om te vertellen of de kuur geholpen heeft. Nu vertelde mijn neuroloog dat ik over 3 weken al een bel afspraak moest maken. Ook dat ik vanaf vandaag maar moest stoppen met Copaxone 😀 vanaf vandaag dus niet meer prikken, holadiee 😀
Als hij over 3 weken (woensdag, 20 maart) belt dan maken we gelijk een afspraak wanneer ik kan komen voor mijn eerste Tysabri dat zou wel eens vrijdag 22 maart kunnen zijn…?
De eerste 4 keer dat ik Tysabri krijg, gebeurd dat op vrijdag. Ik moet dan de hele dag blijven (van 9.00 uur tot 15.30 uur) om te zien hoe mijn lichaam reageert en of ik geen bijwerkingen, allergie o.i.d. ontwikkel. De eerste 4 keer mag ik dan ook niet naar buiten. Na die 4 keer mag ik zelf een dag kiezen.
Na die eerste 4 keer (4 maanden, want de medicatie wordt 1 keer per maand gegeven) krijg ik de Tysabri toegediend. Dat duurt een uur. Daarna moet ik nog een uur blijven. Ook wordt iedere keer je bloeddruk gemeten.
Ik vroeg nog aan de verpleegkundige of ik nu weer op het JC virus getest moet worden en hoe vaak dat gedaan wordt. Het is zo dat ieder half jaar je bloed opgestuurd wordt naar Denemarken. Daar wordt het getest. Nu heb ik vorige maand nog de uitslag gehad van mijn test en die was gelukkig negatief 😉 dus de volgende test wordt dan in Juni.
Maar voorlopig ga ik eerst bijkomen van de kuur