Ik heb MS

Vanmorgen prikte Kees een keer, zodat hij ook wist hoe het ging (vond ik niet erg, want een keer niet op het knopje drukken vond ik ook wel fijn 😉 ) na de prik zag mijn been (links) er zo uit:

Mijn huid ging na de prik “bubbelen” 🙁 het ging ook gelijk jeuken en het was net of ik weer door de brandnetels gelopen had. Ik heb er maar een nat washandje op gelegd en daarna ingesmeerd met Sudocrem, nu gaat het wel weer.

Normaal zie ik na de prik een piepklein stipje (waar de naald heeft gezeten) en na een minuut een plekje net als een muggenbult.

Gister wilde ik ook in mijn linkerbeen prikken, maar dat deed me zo denken aan de tijd dat ik Avonex gebruikte en het klinkt raar, maar ik heb niets met mijn linkerbeen?! Gister dus maar besloten om weer in m’n buik te prikken.

Morgen maar eens mijn bil gaan proberen

===================================================================

UPDATE

Na 1.5 u weet ik hoe een prikplek eruit ziet 🙁

Gister moest ik weer prikken, alleen Kees was naar zijn werk en de verpleegkundige was er ook niet, kortom ik moest (voor de eerste keer) alleen prikken…. Alle spulletjes heb ik klaar gezet en toen was daar HET moment. Plekje uitgezocht, dus ik was er klaar voor…

Alles ging goed tot het moment dat ik het knopje moest indrukken, toen blokkeerde mijn duim 🙁 ik was bang dat ik het toch niet zou durven 🙁 toen heb ik nog maar een bakkie koffie gemaakt. En toen belde mijn broer. Ik vertelde tegen hem dat hij op het juiste moment belde (not) uitgelegt dat ik juist op dat moment wilde prikken maar dat mijn duim weigerde om het knopje in te drukken.

Mijn broer zei dat hij aan de telefoon bleef, zodat het misschien toch zou lukken… En inderdaad mijn duim drukte op het knopje 😀 de ontlading daarna was groot 😀

Vanmorgen was het weer zover, toen heb ik Kees gebelt. Hij is aan de lijn gebleven totdat ik geprikt had. En wederom is het me gelukt 😀 *trots op mezelf* 😉

Morgen weer, maar dan probeer ik zonder telefoon te prikken.

Hier onder wat fotootjes:

1: Auto-inject nog leeg

2. Injectie

3. Auto-inject uit elkaar

5. Spuit (met dop) er in

6. Spuit naar beneden gedrukt

7. Dopje eraf gehaald, daar zit de dop van de naald in

8. Als de naald in het lijf zit, wordt de vloeistof direct ingespoten. Als alles in het lichaan zit, kleurt het venstertje rood

9. Tijd om de injectie op te ruimen

10. Naald in de naaldenknipper doen

11. Naald is afgeknipt en de verpakking kan in de vuilnisbak.

Ik heb (in principe) geen naalden container meer nodig, maar ik blijf de container wel gebruiken. Het zit me namelijk niet lekker om de spuit (zonder naald) in de vuilnisbak te gooien. Het hulsje is namelijk van glas, dus V☺nnie houd het gewoon bij de naaldencontainer.

 

 

Vandaag is de Copaxone verpleegster hier geweest om mij te leren prikken. Ik heb 5 jaar Avonex gebruikt, maar door mijn prikangst heb ik in die 5 jaar nooit zelf geprikt 🙁 mijn lief ♥ heeft dit 5 jaar bij me gedaan.

Ik had gekozen om Copaxone te gaan gebruiken, zie hier en vandaag was de eerste dag om dat te gaan gebruiken.

Ik was vanmorgen heel erg zenuwachtig 🙁 nadat de verpleegkundige mij alles uitgelegt had was ik er klaar voor…..

Na de automatische injector klaar gemaakt te hebben, moest ik er toch echt aan geloven. Het lukte me eerst niet om het knopje in te drukken, maar na alle moed bijelkaar geraapt te hebben was ik zover en heb ik het knopje ingedrukt 😀

Vandaag heb ik voor het eerst in mijn leven een naald in mijn lijf gezet!

Gelukkig hoef ik niet de vloeistof er nog uit te drukken, (wat bij Avonex wel het geval was) dat gaat allemaal automatisch. Ook de naald zie ik niet 🙂

Gelukkig heeft dit medicijn bijna geen bijwerkingen, ik heb er in ieder geval geen last van gehad 😉

Op naar morgen, dan ben ik alleen en dan zal ik het ook spannend vinden…Maar goed ik ga van het positieve uit.

Morgen meer foto`s van mijn volgende prik, dan zal ik wat meer foto`s maken en plaatsen.